હવે તો પીવા દે...

સુરાલયમાં સાકીને હવે તો જવા દે.
દારુમાં ઘોળી થોડા ગમ હવે તો પીવા દે.

બે બુંદ આંસુના ભળશે, જામ વધુ નશીલો થાશે..
આ આંખોથી દર્દને હવે તો વહેવા દે.

મદીરાના પ્યાલામાં દેખાશે એમનો ચહેરો..
એ મદીરાને મનભરી હવે તો માણવા દે.

દિલના ટુકડે ટુકડા કરી નાખ્યાં છે એમણે..
એની વેદના ને જામમા હવે તો ઉતરવા દે.

તુટેલા "સપન" ના ટુકડા થોડા ઉમેર તેમા..
આ નશામાં વધુ મદહોશ હવે તો થવા દે.

=:=:= સપન =:=:=
૨૭.૦૩.૨૦૦૮

દિલના દર્દો ને દેખાડી શક્તો નથી

દિલના દર્દો ને દેખાડી શક્તો નથી

પણ આ ઉઝરડા સંતાડી શકતો નથી

હસીને કરૂં છું ભલે હું વાતો

પણ આ આંસુને રોકી શક્તો નથી

આંખ બંધ કરૂં ને યાદ આવે છે એ

પછી તો આ આંખ ઉઘાડી શકતો નથી

વિતેલી ક્ષણોએ ઘેરી લીધો છે મને

હવે આગલી ક્ષણમા વધી શક્તો નથી

શમા એ એવો દઝાડી દીધો છે

આ પરવાનો હવે ઢળી શક્તો નથી

કા‍ચની જેમ ખુંચે છે "સપન"

આ દર્દના આંસુ વહાવી શક્તો નથી

=:=:=: સપન :=:=:=

૨૦.૦૩.૨૦૦૮

જિગરની વાત - અનુજય

જિગરની વાત આજે ખુલ્લે-આમ કરવી છે.

પાસે ના આવો કોઈ આજે કત્લ-એ-આમ કરવી છે.

લ્યો, મ્યાનમાંથી શેરની આ શમસેરા કાઢી મે

આજે તો મારે હરેક વેદનાને ત્રાહીમામ કરવી છે.

:: અનુજય ::

માણસને વ્હાલુ થવું કેટલું અઘરૂં છે તે જાણ્યુ મોત પર

ભુલ્યા'તા મને જે તે જોડાયા મારી મૈયતની જાનમાં...

=== સપન ===

૧૯.૧૨.૨૦૦૭

બાગમા ખિલ્યુ જાણે સુંદર ગુલાબ છે

મારી આંખોમા બસ તારા જ ખ્વાબ છે

તારી આ સાદગીમાં સુંદરતા એવી છુપાઈ છે

કે આ રૂપ તારૂં દુનિયાની આઠમી નવાઈ છે

=:=:= સપન =:=:=

૧૮-૧૨-૨૦૦૭

આયના જેવુ અંગ અને સોના જેવો રંગ

આયના જેવુ અંગ અને સોના જેવો રંગ

કુદરતે રચ્યો છે શું મજાનો સંગ !

ફુલ જેવા વદન પર સંગીત જેવુ સ્મીત

હારી જાઉં દિલ અને મેળવી લઉં હુ જીત

સુરાલય જેવી આંખો મા સુરા છે અમાપ

એક બુંદનો નશો ને રહે જીવનભરનો વ્યાપ

હંસલા જેવી બોલી અને કોયલ જેવો કંઠ

દિલના તાર છંછેડતો જાણે એક તંત

ભમ્મર કાળા વાળ ને તડકા જેવુ રૂપ,

સપનને ખુટે શબ્દો, એવુ સુંદર સ્વરૂપ

=:=:= સપન =:=:=

તા. ૦૯-૧૨-૨૦૦૭

કોણ છું હું?

મધદરિયે ઉભેલો પહાડ છું હું.

ઠુઠા શષ્ત્રનો પ્રહાર છું હું.

સફળતા મળતી નથી મને એ જાણું છું

કારણ કે નિષ્ફળતાનો પર્યાય છું હું.

મહેલની ભવ્યતા પર હવે જાશો નહી,

અંદરથી જરી પુરાણો ખંડેર છું હું...

તાર ભલે લગાવ્યા હોય નવા નક્કોર,

આખર તો બેસુરી સિતાર છું હું...

જીવન જીવુ છું થોડું તુટેલું થોડું ફુટેલું,

જિંદગી પર પણ જાણે ભાર છું હું...

મોત પણ કાયમ હાથતાળી દઈ જાય છે,

મોત માટે પણ અસ્વિકાર છું હું...

બોલ્યો છું સાચુ ને કર્યુ છે સાચું તેથી જ,

આ જુઠી દુનિયાનો ગુન્હેગાર છું હું...

કિધુ છે દેવું ગમનું સદા દુનિયા પાસેથી,

માટે આ દુનિયાનો દેવાદાર છું હું...

નથી લડ્યો કોઈ'દિ દુનિયાની જીદ સામે

એટલે જ લોકો કહે છે કાયર છું હું...

સપન તુટ્યા છે મારા સદાયે..

એટલે જ થઈ ગયો શાયર છું હું....

=:=:= સપન =:=:=

તા. ૦૯-૧૨-૨૦૦૭